

สิ่งที่เรียกว่า “โทรศัพท์” คุณลองย้อนไปเมื่อ 25 ถึง 30 ปี เจ้าสิ่งนี้ยังเป็นแค่สิ่งที่เพ้อฝันในความคิดของเด็กๆ หากคุณเคยเรียนคุณจะรู้จักโทรศัพท์ ในลักษณะตั้งโต๊ะ คุณเคยไหมตอนเรียนประถม คุณครูเคยให้คุณใช้กระป๋อง จำนวนสองกระป๋อง มาเจาะก้นกระป้องแล้วนำเชือกมาผูก แล้วให้คุณกับเพื่อนไปอยู่คนละที่ แล้วลองคุยกัน แน่คุณจำได้ด้วย นั้นและครับคือความรู้สึกแรกๆ ที่คุณรู้จักกับโทรศัพท์ แต่ปัจจุบัน สิ่งนี้ทำให้เรากลายเป็นเหมือนคนบ้า ถือก้อนสี่เหลียม ขนาดกะทัดลัดยืนหรือนั่งคุยคนเดียวเหมือนคนบ้า แต่ปัจจุบันกลายเป็นเรืองปกติไปแล้ว การเขียนจดหมายเมื่อก่อน ก็ถูกส่งเป็นข้อความสั้นๆ เช่น รักเสมอ , ฝันดีน่ะ ,ฝันถึงคนอื่นคือฝันร้าย ฝันถึงฉันซิใช่ คือฝันดี เป็นต้น ส่วนการบอกความรู้สึกก็ทำด้วยการโทรหาอีกฝ่ายแล้วคุยกันเป็นเรื่องเป็นราว จนผ่านมาอีกจนถึงปัจจุบัน ทำให้บริษัทโครงค่าย ให้บริการขาดรายได้ในการคิดค่าบริการจากผู้ใช้ที่เคยส่งข้อความหากันก็หันมาใช้การเขียนแบบอื่นแทนในรูปแบบของ อินเตอร์เน็ท ในโทรศัพท์ มือถือ คุณคงปฏิเสธไม่ได้ว่าคุณหรือหลายๆคนเคยใช้ เคยใช้โทรศัพท์ในการ แชทหาเพื่อนด้วยการเขียนบอก และปัจจุบันผู้คนจำนวนมากยังใช้การเขียนบอกถึงผู้คนมากหน้าหลายตาทั้งที่รู้จักและไม่รู้จัก ให้ผู้คนได้อ่านดังนั้นการเขียนยังถือเป็นสิ่งสำคัญในการสือถึงสิ่งที่คุณหรือผู้คนที่ยากบอกผ่านออกมาเป็นตัวอักษรที่มี หลากหลายภาษาที่สามารถสือถึงกันได้ และการเขียนทั้งในอดีตและปัจจุบันคงไม่มีวันตายไปจากโลกนี้แน่นอน แต่แค่อาจเปลี่ยนรูปแบบที่คุณจะเขียนกับสื่อไหนหาใครเท่านั้นเอง
วันที่: Sun Apr 05 03:18:19 ICT 2026
|
|
|
|
|
|